محمدتقي فاضل ميبدي عضو مجمع مدرسين حوزه علميه قم، يكشنبه شب در همايش زن و نوآوري ديني كه در حسينيه ارشاد برگزار شد، با طرح اين سئوال كه فقه و شريعت نسبت به حقوق زن كه از اوايل قرن 20 به اين سو مطرح شد و سازمان‌هاي حقوق بشري بر اجراي آن تاكيد كردند، چه واكنشي دارد؟ تصريح كرد: بايد بررسي شود كه آيا فقه موجود صددرصد در تقابل با حقوق زن به معناي امروزين آن است، يا اين فقه مي‌تواند در تقابل با حقوق بشر نباشد.
وي افزود: همانگونه كه يكي از فيلسوفان بزرگ عنوان كرده است، مهم‌ترين پديده قرن 20 را نبايد انقلاب اكتبر روسيه، بلكه دگرگوني نگاه‌ها نسبت به زن دانست؛ چرا كه قبل از قرن بيستم به خصوص در اروپا تبعيض فوق‌العاده‌ فاحشي در قبال حقوق زنان وجود داشت .
فاضل ميبدي با اشاره به اينكه پس از وقوع انقلاب اسلامي، علماي شيعه، مراجع و فقها و در رأس آن امام(ره) با پديده‌اي به نام مدرنيته مواجه شدند كه يكي از مباحث فوق‌العاده جدي آن حقوق زن بود، خاطرنشان كرد: براي روحانيون اين سئوال مطرح شد كه آيا بايد دستاوردهاي مدرنيته را يكسره رها كنند و يا يكسره بپذيرند؟ و در اين ميان پاره‌اي از فقهاي سنت‌گرا معتقد بودند هر چيزي به عنوان حقوق انسان با دين در تعارض باشد، بايد كنار گذاشته شود، كما اينكه تمام علماي عالم به آن راي مثبت داده باشد.
عضو مجمع مدرسين حوزه علميه قم افزود: فقه اسلامي همه حقوقي را كه از قبيل حق حيات، حق مسكن، حق ازدواج و .. براي بشر شناخته بود، مورد بحث قرار مي‌دهد، اما پاره‌اي از حقوق آدميان از جمله برخي حقوق زنان از كشفيات دنياي مدرن است.
فاضل ميبدي با بيان اينكه اسلام در زمان خود كامل‌ترين حرف‌ها و نظرات را نسبت به زنان اعلام و در آن روزگار در مقايسه با نظام‌هاي حقوقي موجود، بهترين سخنان را در اين خصوص ارايه كرد، افزود: اما اين نظريات اسلام براي روزگاران بعدي تمام‌ترين حرف‌ها نبود؛ چرا كه ممكن است دنياي جديد حقي را براي زن به رسميت بشناسد كه در زمان اسلام آن روز اصلاً مطرح نبوده است.